ŞİMDÄ° ÖLDÃœM. Az önce. Bedenimi ameliyat masasının üzerinde görebiliyorum. Doktorlar ölmemem için çok uÄŸraÅŸtılar, ama ecelimi bir dakika olsun uzatamadılar. Bu saatten sonra onlara sitem etmemin bir faydası yok. Ellerinden geleni yaptılar çünkü. Åžimdi yavaÅŸ yavaÅŸ toparlanıyorlar. Kan bulaşığı eldivenlerini çıkarıp ellerini yıkıyorlar. Ãœzerlerinde bir yorgunluk ve yılgınlık hali okunuyor. Ölümle son bulan her ameliyattan sonra onlar için normal hayata dönmenin hiç de kolay olmadığı belli. Ölüm karşısında yaÅŸadıkları acizlik öyle hemen unutulacaÄŸa benzemiyor. Belki onların kazancı da, saÄŸlık bahÅŸedenin kendileri olmadığını bir kez de benim üzerimde tecrübe etmiÅŸ olmaları.Her neyse, ÅŸu anda kendimi o kadar hafif hissediyorum ki, sanki üzerimden tonlarca yük kalkmış gibi. Size ilk söylemek istediÄŸim ÅŸey bu. Fakat yine de Devamını oku »